Terug naar overzicht Print deze pagina

Hypofysetumor

De hypofyse is een klier die gelegen is in het zogenaamde Turkse zadel, dit is een holte in de schedelbasis niet ver achter de oogkassen gelegen.  De hypofyse is de centrale schakel in de hormoonhuishouding.  Hier worden hormonen aangemaakt die weer andere organen stimuleren tot hormoonproductie: de schildklier, de bijnieren en geslachtsorganen.  Verder speelt de hypofyse een belangrijke rol in de water-en zout huishouding in het bloed.

Symptomen

De symptomen van een hypofysetumor hangen enerzijds af van de ligging en de grootte van de tumor, anderzijds van de functie.  Wanneer de tumor richting oogzenuw groeit of zodanig groot is dat de oogzenuw gecomprimeerd is, kan dit aanleiding geven tot gezichtsvelduitval.  Meestal ervaren patiënten dit alsof er oogkleppen gedragen worden.  Dit is een proces dat langzaam ontstaat en er treedt vaak een zekere gewenning op.  Hierdoor duurt het vaak lang voordat de patiënt er iets van merkt.  De symptomen die het gevolg zijn van de functiestoornis kunnen onderscheiden worden in een te hoge of te lage productie van hormonen.  Zo zal er bij een te sterke productie van het groeihormoon een reuzengroei ontstaan, te sterke productie van het bijnierhormoon zal zorgen voor een oncontroleerbare verhoogde bloeddruk met een opgezet gezicht en gewichtstoename (ziekte van Cushing).  Overproductie van het hormoon dat zorgt voor de melkproductie (Prolactine) kan aanleiding geven tot melkverlies uit de borsten.  Als bepaalde organen te weinig worden gestimuleerd door de hypofyse kan dit aanleiding geven tot een te traag werkende schildklier, onvoldoende bijnierfunctie en stoornissen in de seksuele functies.

Onderzoek

Bij vermoeden van een hypofysetumor zal in eerste instantie door de huisarts en endocrinoloog een uitgebreide bloedname worden verricht om eventuele stoornissen van de verschillende hormonen te kunnen detecteren.  Daarnaast zal een NMR scan van de hersenen en de hypofyseregio worden verricht om de grootte van de tumor te bepalen alsook zijn relatie tot de oogzenuw. 

Behandeling

De behandeling is afhankelijk van de hormoongevoeligheid van de tumor, de grootte alsook de ligging van de tumor ten opzichte van de oogzenuwen.  Sommige patiënten met hypofysetumoren reageren goed op een medicamenteuze therapie, andere dienen een operatie te ondergaan.  De meeste operaties van hypofysetumoren worden via de neus uitgevoerd.  De NKO arts maakt via de neus een opening in de sinus waarna de neurochirurg een hele kleine opening maakt in de schedelbasis om via die route de hypofysetumor te verwijderen.  Een opname van één nacht op de dienst intensieve zorgen wordt voorzien. 

Nabehandeling

Indien er de 1ste dag na de ingreep geen problemen zijn, kan de patiënt naar de afdeling neurochirurgie worden overgeplaatst.  Alvorens patiënt naar huis wordt ontslagen zal een controle scan en bloedonderzoek worden verricht.  Verdere opvolging bij de neurochirurg en endocrinoloog is noodzakelijk.

De kans op complicaties bij dergelijke ingreep is klein: lekkage van het hersenvocht, hersenvliesontsteking en neurologische uitval.  Deze complicaties komen slechts zelden voor.

Na de operatie kan de hormoonhuishouding soms blijvend gestoord zijn doordat de rest van de hypofyse te weinig hormonen kan aanmaken.  Patiënt dient dan deze hormonen via medicamenteuze weg bij te nemen.